Opowiadanie od Flame

- Zostaw mnie ty szkarado! - wykrzyknęłam partząc w złote ślepia centaura.

- Dałem ci kubeł złota, gdzie moje życzenie?! - wrzasnął z furią w oczach.

"Kolejny niezadowolony klient" - pomyślałam uśmiechając się arogancko.

Zarżał wściekle i rzucił się na mnie. Jednym zwinnym ruchem uniknęłam mojej klęski.

- No dobra dobra, już spełniam to życzenie! Tylko daj mi chwilę.

Udałam, że skupiam się na czarowaniu.

"Raz...

Dwa...

Trzy..."

I już mnie nie było.

- Pomoooocyyyyyyyy! - krzyknęłam ile sił w moich płucach zmieniając głos na słodki i uwodzący.

Usłyszałam przenikliwe wycie. Ktoś tam był...

Centaur uderzył mnie kopytem w głowę. Obraz mi się rozmazał.

Nagle z krzaków wyskoczyło coś czerwonego. Śmignęło mi przed oczami, niczym błyskawica.

- Zwiewaj, bo jak nie, to pożałujesz! - krzyknęło "coś czerwonego".

- Nic mi nie zrobisz, piesku. - odparł.

- Przekonamy się.

Centaura za chwilę nie było. Obraz wrócił do normy. "Coś czerwonego" okazało się wilkiem.

- Nic ci nie jest? - spytała.

- Głowa mnie boli, ale na szczęście wszystko ok... Jak się tu znalazłaś?

- Podróżuję.

- Skąd?

- Nieważne... Muszę iść - zmieszała się.

- Powiedz! - krzyknęłam, już nie tak słodkim głosikiem.

- Z watahy cierpienia i zagłady - szepnęła i odbiegła.

" Muszę biec" - pomyślałam i popędziłam przed siebie.